Bu hafta tüm planlarımı Uşak’ta ve İstanbul’da çekilen ve Uşak’taki çekimlerinde bizzat bulunduğum geçen Cuma günü gösterime girecek olan ama bilinmeyen sebeplerle gösterimi Nisan ayına ertelenen Son İstasyon filmi üzerine kurmuştum. İzlenimlerimi aktaracaktım sizlere ama nasip değilmiş. Durum böyle olunca geçen haftaki yazımda bahsettiğim kısa film olayına devam etmek ve sizleri film çekimi hakkında biraz daha bilgilendirmeye devam etmek istiyorum. Geçen haftaki yazım için gelen yorumlar beni oldukça sevindirdi. Şehrimizde kısa film etkinlikleri, yarışmaları gibi kültürel ve sanatsal etkinlikler olması elbette hepimizi mutlu eder ve ilimizin gelişmesine büyük katkı sağlar. Bunun için biraz da bizim bir şeyler yapmamız gerekli diye düşünüyorum. Unutmayalım istek olmazsa gerçekleşecek bir şey de olmayacaktır. Bunları da belirttikten sonra bugün geçen haftanın devamı niteliğindeki yazımda film çekiminde ışık nasıl olmalı, ne tür yöntemler kullanılmalı bundan bahsetmek istiyorum.

Işık, filmcilerin pek de sevmediği bir konudur. Doğru yönü bulmak doğru kaynakları kullanmak biraz tecrübe ister ama kolay yöntemler de yok değil. Elinizden geldiğince güneş ışığı altında çekimlerinizi yapın evde ise ampulleri, avizeleri. Bunları kullanacaksanız yüksek wattlı ampulleri kullanın. Ne çok parlak olsun ne çok loş ikisinin arasını bulun. Güneş ışığında çekim yaparken ise sert gölgeler en büyük düşmanınız olacaktır. Bunun en güzel çözümü yansıtıcı kullanmaktır. Yansıtıcı ayna gibi ışığı yansıtır ama daha yumuşak bir yansıma sağlar. İlginç bir çözüm ama hani piyasada yanan soba duvara zarar vermesin diye kullanılan alüminyumlar var ya işte onu kullanıyorum hep ve işimi de görüyor. Siz de deneyebilirsiniz.

Çekimlerde 3 farklı ışık kullanılır genel olarak. Birisi sert ışıktır ikincisi o sert ışığı yumuşatmak için, üçüncüsü ise arka ışıktır kameranın önüne yani oyuncunu arkasına yerleştirilir. Bu profesyonelce konumlandırıldığında oldukça güzel bir görüntü ortaya çıkar ama kullanılmadığında da dünyanın sonu değildir. İsteğinize kalmış.

Işıkta oldukça önemli sayılabilecek bir diğer mesele beyaz dengesidir. Işıkların rengi de farklı farklıdır ve bizim mükemmel beynimiz bu farkı hesaplar ve biz hepsini aynı görürüz. Ama iş videoya gelince biraz daha farklı. Kamera bunu algılayamaz ve florosan lambada yeşilimsi bir ışık yoğunluğu varken ampullerde turuncu bir yoğunluk vardır. Bunu engellemek için beyaz dengesini yapmalıyız videonun yani biz ona kamera bu beyaz sen kendini bu renge göre ayarla demiş oluyoruz bu ayarı yapmakla. Uygulaması basit. Çekim yapacağımız yerde kameranın önüne beyaz bir kağıt koyuyoruz ve beyaz dengesini çalıştırıyoruz birkaç saniye sonra işlem tamamlanıyor ve artık kamera hazır. Eğer bir sonraki sahne değişecekse yeniden beyaz ayarını yapmayı unutmuyoruz.

Işık elbette önemli ama sırf ışık yetersiz diye imkan yok diye projelerinizi de ertelemeyin. Denemeden, çekim yapmadan, kurgu yapmadan ışık olayında gelişemeyecek ve bu hep bir kabusunuz olmaya devam edecektir. Son olarak küçük bir anımı da paylaşarak bu konuyu da bitirmek istiyorum. Çok önceleri yani film çekimine olan merakım başladığı sıralar filmleri izler ve görüntüler nasıl bu kadar parlak ve net olabiliyor diye merak ederdim. Sonra kamera arkalarını seyrederken ışıkların ne kadar çok ve kuvvetli olduğunu gördüm ve karar vermiştim benim görüntülerim ışık kullanmadığım için bu kadar kötü olduğuna. Etrafta ne kadar florosan lamba varsa topladım ve kurdum kamera düzeneğimi. Önce hepsini açarak sonra hepsini kapatarak aradaki farkı görmeye çalışıyordum. Fark vardı gerçekten de ama tek sorun da bu değildi profesyonel görüntüye ulaşmak için bunu daha sonraları öğrenecektim…

Kısa film serimde peş peşe olmasa da aralıklı olarak ses meselesini, görüntü meselesini, profesyonel görüntü alma yollarını da ileriki haftalarda sizinle paylaşmayı umuyorum.